Alexandreida
	Zlomek Svatovítský

 1	Genz ze ymene byl wyehlany,
	gehoz rozum byl tak yany,
	ze gmu bylo wyeczko znamo
	w zemy, v morzy, w hwyezdach tamo,
 5	ten wak ttweru wyecz wyczita,
	gez przied geho mylem krita:
	„Kak mam“, prawye, „irdcze radne,
	wak mam trzy wyeczi nenadne,
	a pak owyem cztwrte wyeczi
10	mylem nemohu doyeczi: 
	kdez ye czlun v wodach plazi
	a kdez had po kalach lazi,
	kdez orel wtupi w oblaky.
	Kto ma tako wyetla zraky,
15	by mohl ty czyeti poznaty,
	ande ye kazda potraty?
	Iakz ta trogye wyezc pomyne,
	tako y gich led pohyne.
	Ty trzy czieti znaty pylno. 
20	Ale ze owyem vylno
	czyetu czlowyeka mladeho
	znaty w rozkoy chovaleho,
	w toho myly wezdy bluzi,
	ny gye kdy czele pouzi.“
25	A kdyz ten w nyeczem bludy,
	gyenz mylem wzyel na wye lidi,
	acz ye kde v mych lowyech potknu,
	nad mne pron w tom nychz nedotknu,
	neb em przied nym tako maly,
30	iakz prziede lwem zwyerz vtali
	a przied lunczem wocztyena wyeczka
	neb przied morziem myelka rzieczka.
	Wak yem to z mladoti lychal,
	gehoz em ye wzdi vtichal:
35	tu myl magy mnozi lyde,
	ze tak brzo zle poudye.
	W tom rziedko wynde z przilowye:
	gedny proto nepochwale,
	ze, mayucz mysla v male,
40	nerozumyegycz kladanye,
	czuzye lowa brzo wzhanye

Trautmann, R. (ed.): Die alttschechische Alexandreis (mit Einleitung und Glossar). Heidelberg 1916.