Наратив на македонскиот идентитет и прикажување на „јас“ и „другиот“ во избрани македонски филмови

DUFKOVÁ, Kristýna. Наратив на македонскиот идентитет и прикажување на „јас“ и „другиот“ во избрани македонски филмови. In 51. Mеѓународна научна конференција при УКИМ. 2024.

Základní údaje

Originální název

Наратив на македонскиот идентитет и прикажување на „јас“ и „другиот“ во избрани македонски филмови

Název česky

Narativ o makedonské identitě a prezentace „já“ a „jiného“ ve vybraných makedonských filmech

Autoři

DUFKOVÁ, Kristýna

Vydání

51. Mеѓународна научна конференција при УКИМ, 2024

---

Další údaje

Jazyk

makedonština

Typ výsledku

Prezentace na konferencích

Obor

60203 Linguistics

Stát vydavatele

Severní Makedonie

Utajení

není předmětem státního či obchodního tajemství

Označené pro přenos do RIV

Ne

Organizační jednotka

Filozofická fakulta

Příznaky

Mezinárodní význam, Recenzováno

---

Anotace

V originále

Во статијава се фокусирам на аспектите на мултикултурното општество кои македонските филмови ги истакнуваат, и начините што тие ги користат за да создадат наратив за „јас“ и „другиот“. Бинарната теорија за „јас/друг“ тврди дека постоењето на „друг“ дозволува препознавање на „јас“. (Schalk, 2011; Beller, Leerssen, 2007; Todorova, 2009) Според анализата на избрани филмови, македонскиот народ е прикажуван како храбра и издржлива социолингвистичка заедница која доживеала угнетување, нагласувајќи ги исклучителните квалитети и универзалните вредности на македонското општество (Трето полувреме, во одредени аспекти До балчак!). Спротивно на тоа, другите филмски работници се одлучуваат да прикажат различни општества за да ги нагласат заедничките предизвици и достигнувања на човештвото, нагласувајќи ја важноста од проектирањето и пропишувањето слика за себе (Година на мајмунот). Прв принцип е прилично ефикасен и постои како клучен елемент на националната преродба, како што може да се забележи и во минатото (нагласувајќи го единството на нацијата) и како што од анализата се чини, продолжува да биде актуелен и денес. Од овој процес може да се увиди, дека сеуште има потреба за поддршка на raison d’etre (Renan, 1882), причината за постоењето на македонскиот „јас“.